Allt í þessum heimir er hverfult. Maður verður að treysta á sjálfan sig ef maður vill ekki eiga á hættu að vera særður. Ef þú réttir hjartað út á silfurfati þarftu að vera búin(n) undir það að vera særð(ur) þegar þú átt síst von á. Í algleymi ástarinnar, gleðinnar og samverunnar getur það alltaf gerst að vinur þinn eða vinkona sé fari á bak við þig og ljúgi og svíki. Þetta er það sem stundum er nefnt að stinga sér í djúpu laugina, að taka áhættuna á að vera særður, opna skelina og hleypa einhverjum inn.

Það þarf ekki að vera "samasem" merki milli þess að vera í sambandi og að vera særður eða lítillækkaður. Þarna snýst málið um val þitt á maka eða vin. Sért þú sem einstaklingur bundinn þrá að tengjast manneskju, þér þykir það mikið varið í hana eða þú ert ástfanginn, þá getur þú stungið þér strax í djúpu laugina án þess að þekkja viðkomandi til hlýtar, eða þá þú getur frestað öllum skuldbindingum við viðkomandi þar til þú treystir þér til að opna og láta fram hjartað þitt.

Það er séríslenskur siður að skjóta fyrst og spyrja svo. Lauslæti á íslandi er svo algengt að unglingum hér telst eðlilegt að hafa notið ásta með mörgum einstaklingum. Hvernig getum við svarað því hvað sér eðlilegt í þeim málum? Við vitum um rannsóknir sem gerðar hafa verið á mörgu því sem að þessu kemur. Alltaf virðist hið forkveðna sannast að kynlíf fyrir hjónaband er líklega ekki það sniðugasta sem einstaklingurinn getur gert. Það myndi leiða til færri samfélagsvandamála líkt og það vandamál sem er áberandi í fréttum á Akureyri. Það eru einstæðar mæður. Vegna aukis fjöllyndis Akureyskra ungmenna í gegnum tíðina hefur einstæðum mæðrum fjölgað á Akureyri það mikið að þetta er orðið mikið bákn og stór hluti af ársfjárlögum Akureyrarbæjar fer í styrkveitingar og framfærslu einstæðra mæðra. Það sem ég sé eru ótímabærar þunganir eftir stutt sambönd, ekki endilega einnar nætur skemmtilegheit, heldur það að fólk er byrjað að stunda kynlíf áður en það er þekkir maka sinn að fullnustu, eða nóg til þess að vita að hvort það mun fylgja persónunni til lífstíðar.

Rótina má finna á mörgum stöðum, frjálsar ástir ýmsar aðrar ýmsar hugsjónir sem urðu til eftir seinna stríð mynduðu gildismat þeirra foreldra sem nú eiga unglinga á þeim aldri sem er byrjaður að unga út börnum. Það sem gamall temur, ungur nemur. Þarna koma inn fleiri þættir eins og drykkjusiðir íslenskra ungmenna. Það er önnur saga hversvegna við virðumst þurfa að drekka frá okkur skynsemina þegar við höldum út á lífið.

Mín skilaboð út í samfélagið myndu vera þessi: Stelpur, virðing ykkar fer eftir því hversu mikinn kærleika þið getið gefið af ykkur án þess að nota líkamann. Virðing ykkar fer ekki eftir því hvað þið leyfið, heldur hvað þið leyfið ekki. Því færri strákar, því eftirsóknarverðari eruð þið. Þið eruð svo góðar í eðli ykkar að þið eruð tilbúnar í að fórna ykkar heilugustu hlutum fyrir eitthvað sem skiptir engu máli þegar öllu er á botninn hvolft. Hið nákvæmlega sama á við um stráka, bara á örlítinn annan hátt. Stelpan er með holu sem hún hefur valdið hvort það sé opið eða lokað þar fyrir. Strákurinn er með það sem þar á að setja í og hans hlutverk í náttúrunni er að reyna og reyna, en konunnar að velja og hafna. Það gera aparnir. Því lengra sem við teljum okkur vera komin frá öpum því meiri ástæða er til að reyna hegða sér í samræmi við það og nota mannshugann við ákvarðanatöku, en ekki dýrslegt eðli mannsins sem spendýr. Strákar og stelpur eiga jafna sök í þessum málum. En þar sem siðurinn virðist vera að strákarnir sjái um að reyna, en stelpurnar að velja og hafna, þeimun brýnna er að stelpurnar hugsi áður en þær leyfa.

Ég þekki enga þá stelpu sem gortar sig af fjölda bólfélaga, en því miður þekki ég stráka sem gera það. Þessi munur á kynjunum með þetta gera enduspeglar dálítið þetta að vera í kynhlutverkinu að reyna eða í að velja og hafna.

Yfir allt þá er það tíðin að gildismat ungmenna í vestrænum samfélögum hlaut varanlegan skaða eftir stríð og á Íslandi gera okkar slæmu drykkjusiðir málin enn verri.

Krakkar, spörum okkur fyrir þá réttu/rétta og hugsum málið :)

Föstudagspistlinum er lokið. Var hann skrifaður í flýti rétt fyrir vinnulok og gafst ekki tími til að yfirfara staðreynda og stafsetningar- og ásláttarvillur ;)