Forsjáhyggja?

Þegar ég var 6 ára var ég sendur niðrá tún til að ná í Rússajeppa. Þegar ég var 6 ára var ég látinn slóðadraga á dráttavél. Þegar ég var 7 ára var ég farinn að tætla (snúa heyi), 8 ára raka saman fyrir heyhleðsluvagn, 9 keyra skellinöðru, 12 ára átti ég minn eigin bíl sem ég ók eins og druslan dróg. Í dag 20 árum seinna væri þetta fréttaefni. Hér fyrir neðan er texti sem Edda sendi Guðfinnu í dag og er alveg snilld:

Eftirfarandi texti er tekinn af öldum Internetsins og er ekki mín eigin frásögn þó ég vissulega kannist við margt í henni og sé þessu sammála.
(ég er tildæmis ekki orðinn þrítugur)

Sjúkket maður, ég er orðin 30 ára. Fólk eldra en 30 ætti að vera dáið!
(eða vorum við bara heppin?)

Ég var að spjalla um daginn við vin minn um þá "gömlu góðu daga" og við
komumst að því að fólk sem er eldra en 30 ára ætti í raun að vera dáið.
Já, samkvæmt löggjöfum og skriffinnum nútímans ættu þau okkar sem voru
börn á 5., 6., 7. og fyrrihluta 8. áratuga síðustu aldar ekki að hafa lifað af.

HVERS VEGNA VAR ÞESSI NIÐURSTAÐA OKKAR SVONA?

- Jú, barnarúmin okkar voru máluð með blýmálningu.

- Það var engin barnalæsing á lyfjaglösum, hurðum eða skápum

- og þegar við hjóluðum notaði ekkert okkar hjálm.

- Sem börn sátum við í bílum án öryggisbeltis og/eða púða.

- Að fá far á vörubílspalli var sérlega gaman.

- Við borðuðum brauð með smjöri, drukkum gos með sykri, en fæst okkar
lentu í offituvandamálum, því við vorum alltaf úti að leika, við
deildum gjarnan gosflösku með öðrum og allir drukku úr sömu flöskunni
án þess að nokkur létist.

-Við vörðum löngum stundum í að byggja kassabíl úr dóti og drasli og
þutum á honum niður brekkuna, bara til að uppgötva að við höfðum gleymt
bremsunum.
Eftir nokkrar veltur lærðum við að leysa vandamálið.

- Við forum að heiman snemma á morgnanna til að leika okkur allan daginn
og komum aftur heim í kvöldmat Enginn hafði möguleika á því að ná í
okkur yfir daginn.

- Engir farsímar. Ha, engir farsímar? Óhugsandi! Sumir áttu litlar
talstöðvar sem var flott að eiga!

- Við áttum ekki Playstation, Nintento 64, X-box, enga tölvuleiki, ekki
fjölmargar rásir í sjónvarpinu, ekki video, ekki gervihnattasjónvarp,
ekki heimabíó, farsíma, heimilistölvu eða spjallrásir á Internetinu.

-Við eignuðumst vini! Við fórum bara út og fundum þá.

- Við duttum í skurði, skárum okkur, fótbrotnuðum, brutum tennur, en
enginn var kærður fyrir þessi óhöpp. Þetta voru jú óhöpp. Það var ekki
hægt að kenna neinum um nema okkur sjálfum. Manstu eftir óhappi?

- Við slógumst, urðum blá og marin og lærðum að komast yfir það.

- Við lékum okkur í nýbyggingum, fundum upp leiki með naglaspýtum og
drasli og átum Maðka og reyktum njóla. Þrátt fyrir aðvaranir voru það
ekki mörg augu sem duttu út og ekki lifðu maðkarnir inni í okkur til
eilífðar og margir gáfust upp á fyrsta njólanum!

- Við hjóluðum eða gengum hvert til annars, bönkuðum á dyrnar, gengum
inn og létum eins og heima hjá okkur.

- Við lékum okkur úti eftir kvöldmat, fórum í fallin spýta, eina krónu,
eltingaleik eða feluleik, svo ekki sé minnst á löggu og bófa. Svo þegar
aldurinn sagði til sín fórum við í kossaleik og eignuðumst kærustu/kærasta.

- Það þurfti engar félagsmiðstöðvar eða neina til að stjórna okkur - Við
stjórnuðum okkur sjálf.

- Sumir nemendur voru ekki eins glúrnir og aðrir, þeir lentu í tossabekk.
Hræðilegt.... En þeir lifðu af.

- Engin vissi hvað Rítalín var og engin bruddi pillur sem barn.

- Það var farið í þrjúbíó á sunnudögum með popp með sér og kakó á
Lybbís-flösku, og Andrés Önd var á dönsku, sem hefur hjálpað mörgum
námsmanninum í að fóta sig í norðurlandamálunum seinna meir.

- Við fórum í sunnudagsskóla eða sóttum KFUM og K, sungum og vorum í
Skátunum og lærðum hnúta og kurteisi.

- Ef það sprakk á hjólinu lagfærðum við það í sameiningu og alveg sjálf.

- Morgunkornið okkar var m.a. TRIX morgunkorn, og við lifðum af
litarefnið í því...

OG AFLEIÐINGIN ER ÞESSI!

Síðustu 50 ár hafa verið sprengja nýsköpunar og nýrra hugmynda. Við
áttum frelsi, sigra ósigra og ábyrgð og við lærðum að takast á við það
allt saman.
Við sem ólumst upp áður en löggjafi og stjórnvöld settu lög og reglur
um líf okkar sem þeir segja að sé ,,okkur sjálfum fyrir bestu?.

Þessi kynslóð hefur alið af sér fólk sem er tilbúið að taka áhættu, góð
að leysa vandamál og bestu fjárfestar nokkru sinni.

Við áttum bara gott líf er það ekki?