Danmörk já. Ég fór til danmerkur 2. sept og kom heim 8. Semsagt vikuferð. Þetta var fyrst ferð mín til útlanda. Ég ók suður á fimmtudagskvöldi og gisti hjá tengdó í Rauðalæknum. Svo á föstudag ók ég á Keflavíkurflugvöll og skildi bílinn eftir þar í gæslu sem kostar 500 kr. sólarhringurinn. Það borgaði sig á endanum.

Flugið var fínt nema flugvélin var kaffilaus! Það var alveg hörmung en við hverju er hægt að búast hjá lágfargjalda flugfélagi eins og Iceland Express. Skyggnið var gott alla leið og ég sá Færeyjar vel. Þegar ég lenti á Kastrup beið Guðinna mín þar og þaðan tók ca 5 tíma lestarferð við til Viborgar þar sem Guðfinna býr og stundar nám. Sem betur fer eru sér reykingavagnar í lestunum þannig að ég gat reykt og reykt á leiðinni. Við komuna í Viborg var ég orðinn þreyttur á að halda á töskum og var ég óskup feginn þegar við fórum að sofa í herberginu hennar Guðfinnu.

Það fyrsta sem ég tók eftir í Danmörku og eina útlandinu sem ég hef komið til var loftrakinn. hann magnaði einhvern veginn hitann þannig að allt varð eins og það væri þungt molluloft. Það var verra í Kaupmannahöfn en miklu betra í Viborg. Við Guuðfinna skoðuðum miðbæinn og þessi 44þús manna borg er alveg yndisleg. Ólíkt flestum borgum í DK þá er Viiborg ekki flöt, hún stendur á hæðum sem eru við tvö vötn, norðursjó og suðursjó. Gróðurinn og umhverfið er alveg æðislegt. Það sem ég tók eftir var að daninn er grannari en meðal jóninn á íslandi. Stelpurnar fleiri ljóshærðar og grannar. Fólkið er frísklegt og ánægt, einhvern vegin rólega yfirvegað. Það hlýtur nú líka að vera vegna þess að kaffið þarna er alveg ódrekkandi. Allstaðar þar sem ég fékk kaffi var það þynnra en andskotinn og með öllu ódrekkandi. Ég get ekki skilið að nokkur maður geti haft ánægju af því að drekka þennan viðbjóð. Undir það síðasta bað ég á veitingahúsi um sterkt kaffi en það var ekki í boði.

Reykingar, alveg kom mér það á óvart hversu margir reykja, það bókstaflega reykja bara allir allstaðar þarna, inn á veitingahúsum er reykt, engin sér reyksvæði eða reyklaus. Meira segja fína nýja sundlaugin þeirra. Hún er í risastóru glerhúsi, innisundlaugarsvæði, stór flott rennibraut er semsagt inn í glerhúsinu. Já það er reykbás við aðal keppnislaugina, svona 5 metra frá, mér þótti þetta alveg stórfyndin sjón. Það kostar 500 kr í sund, eða 400 kr. því maður fær 100 til baka þegar maður skilar lyklinum. Það kostar 100 kr í ljós! Þetta er alveg öfugt við ísland, en skiljanlegt vegna þess að heita vatnið er miklu dýrara fyrir Danann.

Við Guðfinna notuðum okkur veitingahúsin óspart því maturinn er vissulega ódýrari þarna. Við fórum á djammið á laugardagskvöldið og þræddum alla staðina í miðbænum. Hittum gaur frá úrbekistan eða eitthvað álíka og blæddum á hann stanslaust á barnum. Á einum staðnum leyst okkur ekki á blikuna þegar við héldum að þar væri verið að stunda hassreykingar í stórum stíl en kom svo í ljós að það var svokölluð Waterpipe brúkuð þar, bara venjulegt nikótíndæmi, með sérkrydduðu tóbaki sem gefur ljúft bragð, ekkert annað sérstakt við það. Um nóttina í pylsuvagni þar sem ég gerði afgreiðsludömunni ljóst að ég snakkaði ekki dönsku fór fullur kall að gaula við hliðina á mér “You have to learn” og kom þá bersýnilega í ljós sú árátta dananna að enginn megi tala ensku þarna, allir verði að læra þetta hræðilega ljóta mál, Dönskuna. Já blessuð skóladanskan dugði lítið þarna því ef maður ætlar að ná framburðinum þarf maður að sleppa tveimur stöfum aftan af hverju orði og æla um leið, þá fyrst fer þetta að líkjast framburðinum þeirra. Þetta kom mér um koll þegar ég ætlaði að biðja afgreiðslustúlku á lestarstöðinni um pölse mix, en það stóð á spjaldi fyrir neðan mynd af steiktum pylsubitum og frönskum kartöflum, konan horfði á mig og svaraði á dönsku, síðan sagði hún mér að ég hefði sagt dónalega eitthvað um dönsk typpi. Ég er enn að reyna að skilja hvernig hún gat misskilið mig svona.

Við guðfinna fengum lánaðan bíl og fórum að vatni í Dollerup þar sem er vinsæll pikknikk staður Viborgarbúa. Guðfinna synti í vatninu en ég var ófáanlegur út í. Nennti ekki að strípplast þarna og verða kalt á lillanum. Ég sá í fyrsta skipti á æfinni stór og falleg litskrúðug fiðrildi. Alveg makalaust æðislegt. Kóngulær. Kóngulærnar þarna eru svo ógeðslegar þarna og gjörsamlega útum allt, maður á að venjast því þarna að þær séu í búðarhillum, undir rúminu í massavís og bara sjálfsagt að þetta sé í hárinu á manni og ég veit ekki hvað, þvílíkur hryllingur, ég sem er sjúklega hræddur við þessi afkvæmi djöfulsins. Það hjóla allir þarna, og strákar og stelpur í flottustu merkjafötunum kippa sér ekki við að eiga gömul hjól með búðarkörfu framaná. Ég sá ekkert fjallahjól þarna, allir eru á svona gamaldags götuhjólum, mér líkaði það vel því ég hata fjallahjól ef satt skal segja, finnst gamla dótið miklu betra, með í mesta lagi þremur gírum. Jæja, gamlingjarnir eru flottastir, þegar þeir hætta að geta gengið versla þeir nýjar vespur, þríhjólavespur og geystast hálfdauð á ógnarhraða sum með súrefniskútinn fastan við, alveg ótrúleg sjón að sjá fólkið safnast saman á torgum á þessum nýju flottu vespum. Ég hélt að ég væri að horfa á gamanmynd þegar ég sá svo litla og gamla konu að hún hefði geta verið 130 ára geystast yfir gatnamót á þessu, hún skoppaði á þessu til og frá, þetta var svo ótrúlegt.

Já daninn er grannur, frísklegur, reykir, hjólar, drekkur lítið kaffi en þeymun meiri léttbjór. Skrítið að þetta á ekki að fara saman en gerir það þarna. Jú og svo er hann umfram allt snyrtilegur, við fórum í bíó þarna og fólki dettur ekki í hug að yfirgefa salinn nema taka allt rusl með sér og pasar sig á að missa ekki popp í gólfið, salurinn er tandurhreinn eftir að fólkið er fari út. Við fórum einn daginn í ferðalag til Bjössa og Guðnýjar sem búa stutt frá Vejle. Þau elduðu dýrindis grillmat og þau eiga líka æðislegan engil sem heitir Einir viðar. Þau eru heldur betur í góðum málum þarna, stoltur að þekkja þau. Svo á fimmtudaginn síðasta fórum við með lest til köben aftur og ég flaug heim um kvöldið, kom að bílnum mínum straumlausum og vindlausum, reddaði því og ók heim um nóttina, var kominn til Akureyrar um 06:00 og mætti í vinnu stuttu síðar. Soltið þreyttur. Hér eru myndir úr ferðinni. Ég gæti vel hugsað mér að búa í Viborg.

Skoðið stream frá Viborg:
Kringum Viborg - Upplifun, náttúran - Atvinna og nám - Allskonar listalíf - Verslun og bæjarlíf - Nánasta umhverfi